Ja, als nieuwe docenten Frans op Pascal College hoorden we van een project in de brugklas met 72 leerlingen van vwo-internationaal. Dat leek ons heel leuk. Uitdaging! Gaan we doen! De leerlingen hebben als tweetal een francofoon land toegewezen gekregen: een land waar officieel Frans wordt gesproken. Frankrijk deed niet mee. Dan houd je er nog 56 over. De leerlingen werkten in tweetallen dus er was genoeg keuze aan Franstalige landen. Ze moesten een verslag doen vanuit het land d.m.v. een filmpje.

Hoe ging het?

We hebben de leerlingen geprobeerd wat meer open minded te maken, doordat we ervoor zorgden dat ze niet alleen een land kregen toegewezen, maar dat ze zich ook in het land moesten verplaatsen. Ze kregen eerst informatie waarmee ze aan de slag gingen om vervolgens al deze informatie te betrekken op zichzelf. Ze hebben zichzelf meegenomen naar dat land, hebben het klimaat en de bevolking in kaart gebracht. Ze hebben veel gebruik gemaakt van internet (21st century skill) en ze hebben een filmpje gemaakt over dat land, alsof ze er zelf woonden. De sectie ICT hebben we voor het technische deel erbij betrokken. Er waren dus leerlingen van onze school die hebben verteld over bijvoorbeeld Tunesië, over het eten, over de gebruiken daar etc.

Het project is prima verlopen. We hadden zelf een voorbeeldfilmpje gemaakt voor de leerlingen om te ‘modellen’, op deze manier wisten de leerlingen waar ze naartoe moesten werken en welke taal ze in het filmpje konden gebruiken.

En de leerlingen spraken Frans?

Knap he?! In de brugklas al. Ze hadden al wat geoefend tijdens de uitwisseling met Brussel. En via Google Translate konden ze ook een heel eind komen, maar de truc was natuurlijk dat ze dit in hun filmpje op een zo ontspannen mogelijke manier moesten doen. Dat hebben ze echt goed gedaan.

Wat hebben ze hier nou aan?

Het was intercultureel denken voor ze: leef je in een leeftijdsgenoot in die uit een totaal ander land komt waar Frans wordt gesproken en presenteer je vervolgens als zodanig en voer een dialoog. Het ging om een interview en ze mochten verder natuurlijk van alles laten zien. Met foto’s hebben leerlingen veel gedaan en sommigen hadden zelfs met ‘green screens’ gewerkt en zo stonden ze in het filmpje ineens als tweetal in Marrakesh. Ze deden ook veel met het eten, met lokale gerechten, wellicht door het voorbeeldfilmpje. Zo hebben we ze tussen twee culturen geplaatst: die van henzelf en die van een vreemde, een Franstalige elders ter wereld. Daarbinnen moesten ze hun eigen plek bepalen. Het was nadenken voor ze, op verschillende niveaus.

Wat was leuk?

De eindpresentaties. De leerlingen hebben ons hun filmpjes laten zien, waarin ze zelf de hoofdrol speelden. Aansluitend hebben ze aan andere groepjes verteld wat ze over hun land hebben geleerd en de leerlingen waren oprecht geïnteresseerd naar wat voor filmpjes de andere groepjes hadden geschoten en gemonteerd. Er werd goed geluisterd en er was veel respect voor elkaar. Dat was erg leuk om te zien.

Was er een truc?

We hebben er wel iets ludieks van geprobeerd te maken, ja. We hadden het lokaal ingericht als bioscoop. Alle tafels en stoelen aan de kant en een paar rijen met stoelen in het midden. Op deze manier konden ze allemaal kijken naar het scherm. De vijf mooiste filmpjes heeft iedereen gezien. Die leerlingen voelden zich vereerd. Die kregen alle eer en natuurlijk ook eeuwige roem voor later.

Terugblik?

Het was een heel leuk project. Het vraagt veel organisatie van de begeleidende docenten. En als docent moet je heel goed weten wat je wilt en waar je de leerlingen uiteindelijk hebben wilt. Daar moet je bij elke stap goed over nadenken. Organisatie is de sleutel tot succes en de leerlingen zijn weer een stap internationaler geworden. Straks ligt de wereld aan hun voeten en de Franstalige doet dat nu al.

Annemieke Snippe en Pim Voerman

160720 nb4 foto Pim en Annemiek