Gewoonlijk zijn het dezelfde scholen die vanuit de voorrondes doordringen tot de ”Nationals”. Het Pascal College had nog nooit met het Europees Jeugdparlement meegedaan, maar kaapte in de voorrondes de eerste plaats weg. Daarmee bevinden zeven van onze leerlingen uit 5 vwo zich plotseling te midden van zeventig andere leerlingen van Nederlandse scholen die in Maastricht strijden om deelname aan de grote Europese editie in Noorwegen, Tsjechië of Georgië. Mirjam Iske uit 5 vwo: “Het was een duizelingwekkende ervaring. Ik ben nog steeds niet helemaal terug op aarde.” Simon Westhoff: “Dit is een te gekke gebeurtenis. Het gaat me nog vaak van pas komen.”

Simon: “De opbouw van de vier dagen van de ‘Nationals’ zit heel slim in elkaar. De eerste avond vier je met allemaal vreemde leerlingen carnaval. Dat breekt bij iedereen het ijs. Het grote voordeel is, dat je eerst allemaal vreemden voor elkaar bent en je wilt allemaal een goede tijd met elkaar doorbrengen. Iedereen wil graag nieuwe contacten leggen, want je weet dat je met elkaar in de commissies aan het werk moet. Iedereen heeft dus profijt van goede samenwerking.”

Mirjam: “Ik vond de afscheidsceremonie heel indrukwekkend. Er werden veel dankwoorden gesproken. Soms werden dezelfde mensen wel meer dan één keer bedankt. Maar het feit dat er zo veel zorgvuldigheid werd betracht om goed met elkaar om te gaan en elkaars bijdrage te belonen, zorgde ervoor dat ik me deel voelde uitmaken van het Europees Jeugdparlement.”

Simon: “Voor mij was het hoogtepunt om met alle deelnemers, zeventig leerlingen van allerlei scholen, te dineren. Allemaal hadden we ons in jurk of zwart pak gestoken. Zo'n formele setting zorgt ervoor dat je je belangrijk en verbonden voelt. Verder was het natuurlijk heel gezellig. Ik zag er best tegenop om met allemaal onbekende leerlingen vier dagen lang aan het werk te moeten, want alle schoolteams werden door elkaar gehusseld. Onbekenden werden in een paar dagen vrienden, we werden een nieuw team. Iedereen deed echt zijn uiterste best om daaraan bij te dragen. Het onderwerp voor mijn team was de Brexit vanuit Europees standpunt: een harde of juist een zachte Brexit, wat is beter voor de Europese Unie?”

Mirjam: “De vier dagen van de Nationals kennen een strakke opbouw. Eerst wordt ervoor gezorgd dat je elkaar leert kennen. Dat ging heel goed. Toen ging je twee dagen keihard aan het werk om de geplande toespraken voor te bereiden. Het gaat om volwassen onderwerpen en je komt natuurlijk niet weg met flauwekulargumenten. Bovendien moet je heel snel kunnen denken en reageren. Eén van ons werd door zijn team aangewezen om de samenvattende toespraak te houden. Dat is een eer. Deze toespraak, uiteraard in het Engels, kun je niet voorbereiden en je moet dan wel alle lijnen van het debat een plek geven. De opzet en taakverdeling is per onderwerp heel strak. Per onderwerp is er eerst een Defense Speech. Daarmee moet een voorstel worden verdedigd. Daarop volgt de Attack Speech van een ander team: het voorstel wordt zoveel mogelijk onderuit gehaald. Daarna reageert het team van de Defense Speech. Vervolgens is er een open debat, gevolgd door de Summation Speech. Deze geeft een overzicht van de belangrijke lijnen in het debat. Tot slot is er de stemprocedure. En hup, dan komt er weer een ander onderwerp aan de orde en wordt deze lijn helemaal opnieuw gevolgd. Interessant. Vermoeiend. Uitputtend. Maar wat een voldoening geeft dit.”

Simon: “We weten nog niet wie er van ons door is naar de grote Europese rondes. Dat horen we binnenkort. Ik wil wel.”


170126 nb6 EYP1

170126 nb6 EYP2

170126 nb6 EYP4

170126 nb6 EYP5